cinler, periler ve tüm hurafelerDistopya
İnandığımız birçok şey esasında inanmak istediğimiz, bunu hem bireysel hem de toplumsal olarak kendimize şart koyduğumuz, genelde kutsal değerler atfettiğimiz şeylerdir. Cadı fikriyle yaşamazsınız ama bir noktada onun gerçek olduğuna kendinizi inandırmış olmanız inandığınız kutsal değerler çerçevesinde ruhen konforlu bir hayat yaşamanızı sağlar. Ama böyle var olmaya çalışmak, böyle birey olmaya çalışmak, böyle toplum olmaya çalışmak her şeyden önce insanın kendi potansiyeline ket vurması demektir. Tabii ki kendinizi büyüdüğünüz değerler ve yetiştiğiniz toplumdan bağımsız düşünemezsiniz. Cadı da aslında bu içinde kaldığımız ikilik üzerine bir parodi görevi görüyor. Önce olaya deli saçması yaklaşan insanlarla tanışıp kendinizi onlara yakın görmenizi sağlıyor, sonra da aynı insanları bu deli saçmalığına alet ederken sizi de peşinden sürüklüyor. Bu da beni, içinde yaşadığımız toplumda aklımız almıyor, mantığımız dayanamıyor olsa da kendimizi inandığımız değerler etrafında olmaktan nasıl alıkoyamadığımız üzerine düşünmeye sevk ediyor.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.