Grangé'nin bana en sevimli gelen romanıydı, diğer kitaplarına kıyasla daha az şiddet sahnesi içerdiğini düşünüyorum. Bu da benim için önemliydi. Daha çok kan vahşet içeren kitapları da var, rahatsız edici boyutta olabiliyor. Taş Meclisi bu anlamda beni rahatsız etmeyen; bilmediğimiz topraklara ve bilmediğimiz kültürlere karşı büyük bir merak uyandıran gerilim dolu bir kitaptı.