Kitabın hayata dair bakış açımızı sorgulatan bir eser olduğunu düşünüyorum.Kitapta körlük vakası değerlerin kayboluşu gibi anlatılmış bu da şu soruyu sordurtuyor günümüzde etik,ahlak veya yasa her ne diyorsak artık bunun işlemesini ve devam etmesini sağlayan nedir?
Gözler insanın insan olmasını sağlayan organ mıdır?Gözler olmadan insan olmanın ne özelliği kalır?Bugün birden metrodayken kör olsam düşüncelerim,benliğim hala bana mı ait olur?Gören bir göz olmadıktan sonra yaşama motivasyonunu nasıl sağlarız?
(spoiler)
Kitapta körlüğün beyaz bir şekilde belirtilmesinin nedeni yazar tarafından belirtilmiyor ve ilk körün gözleri tam görecekken gözlerinde önce bir karanlık oluşuyor.Öncelikli olarak körlüğün neden beyaz anlatıldığını merak ettim ancak Saramago kitapta buna yer vermemişti.Bence körlüğün beyaz bir ışık gibi verilmesi aslında bizim bu dünyanın,iktidarların yarattığı algılarla beraber sürükleniyor oluşumuzdu yani neredeyse tüm ülke körken iktidarın hala her şey yolunda diye anons yapması oradaki körlerin hala yemek beklemesi bizim bu algılara ne kadar kolay kapıldığımızı ve o karanlıktan nasıl kaçtığımızı gösteriyor.Ve gün geliyor kaçtığımız o karanlık bizi yangınlar içinde bırakıyor her tarafımızı alevler içinde kalıyor.Ancak karanlığın farkında olarak karanlığa şahit olarak gerçek körlükten kurtulabiliriz ve dünyamızı saran bu körlük salgını da ancak böyle biter.
José Saramago