Deliliğin kahkahasıSavaş
1904 yılı Rus-Japon savaşında bir Rus askerin Mançurya'da yaşadığı dehşet verici anları gelişigüzel kaleme aldığı yazılarını, ölümünden sonra abisi tamamlıyor ve savaşın sadece askerleri değil geride kalanları da nasıl etkilediğini ilk ağızdan anlatıyor bizlere...
Kısa bir hikaye olmasına rağmen daha ilk anda savaşın tam ortasında ateşin ve çaresizliğin içinde buluyorsunuz kendinizi. Açlık, hastalık, uykusuzluk ve yavaş yavaş deliren insanlarla birlikte o dehşetin içinde neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz.
Hangi tarafta olursak olalım, savaş her yönüyle acı vericidir. Gidenlerin üzerinde bıraktığı ağır tahribatlar gözle görülür olsa da ruhsal etkileri bilinenin çok ötesine geçmiş bu kitapta. Aklını kaybeden askerlerin, düşmanla savaştıklarını zannederek verdiği mücadelede, gerçekle yüzleşmeleri ne kadar acı verici... Her yer kan, kopmuş bedenler, delirmiş doktor ve askerler, birbirini düşman gören aynı saftaki erler...
İşte kahramanımızın kızıl kahkaha diye nitelendirdiği o korkunç savaş sahneleri kanla sulanmış topraklarda "deliliğin kahkahası" resmediliyor... Şölen havasında bir cinnet yaşıyorlar... yaptıklarının farkında olmadan...
Savaşlar üzerine yazılan onca kahramanlık destanları, şiirler, romanlar, hikayeler, göğsümüzü kabartan karakterler, kazanılan zaferler ve daha nicesini okumuşuzdur. İşte bu kitap savaşın bambaşka yüzü ile tanıştırıyor bizleri.
Savaş sadece cephede yaşanmıyor. Hayatta kalan askerlerin belki de tutundukları tek dal olan sevdiklerine kavuşmaları ve sonrasında hayatlarına devam etmeye çalışmaları da bir nevi savaştan arta kalanlar olsa gerek.
Kalanların bir ümit döner diye bekledikleri sevdiklerinin geri gelmesi sizce sevindirecek mi onları? Kolu bacağı kopmuş olması değil, aklını yitirmiş olması gerçeğiyle yüzleşebilir mi insan?
Hasret çektikleri yuvalarına döndüklerinde tekrardan kaldıkları yerden devam edebilecekler mi? Bedenleri ve ruhları ile bambaşka biri olan bu insanları kabullenmek kolay olacak mıdır?
Ölülerden mektup alan ölüler var... evet yanlış okumadınız... ölülerden mektup alan ölüler. Nasıl olur, diyeceksiniz. İşte en acısı da bu olsa gerek. Yaşadığını bildiğin birine tüm içtenliğine yazdığın satırlar okunurken, aslında hayatta olmayan iki taraftan biri olmak...
Savaşın fiziksel ve ruhsal etkilerinin insan üzerindeki yansımalarının yanında, aile ve toplumu da içine çeken yönünü görmemizi sağlıyan psikolojik altyapısıyla çok güzel bir romandı.
Savaş her haliyle masumların hayatlarına dokunan kanlı bir hançer gibidir.
Leonid Andreyev'in "Şeytanın Günlüğü" kitabını çok severek okumuştum. Kızıl Kahkaha kitabıyla bambaşka gerçeklerle yüzleşmemizi sağladı. Kesinlikle okunması gereken kitaplar arasına girmeli. Çünkü savaş geçmişte olduğu kadar bugünümüzde ve maalesef gelecekte de hayatımızı etkileyecek.
Doğrudan ve dolaylı olsa da..........
Leonid Andreyev
Kızıl Kahkaha
Leonid Andreyev
Kızıl Kahkaha·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.