Uyumadan önce kitabı okudum. Henüz bitirmemiştim ama az kalmıştı. Sabah uyanınca ilk işim su içmek. Uyandığım gibi su içmeye gittim. Bir yudum içtim ve durdum. Keşke Velasco bu sudan bir yudum içmiş olsaydı dedim. Sadece bir yudum… En son dudakları çatlamış denizin ortasında güneşin kavurucu sıcağı altında aç susuz 6 gün boyunca bir şey içmemiş ve yememişti. Bense kalktığım gibi bir yudum su içebiliyordum. Şanslıydım. Başka bir şansımsa ayaklarım yere basıyordu. Karadaydım. O an Velasco’ya daha da üzülmüştüm . Neyse iki bardak su içtim ve Velasco’ya koştum umarım o da en kısa sürede tatlı su içer ümidiyle başladım bıraktığım yerden okumaya… Kitabı çok beğendim. Yaşamak için her zaman umut vardır…
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.