Kitap genel olarak sıkmıştı. Ana karakterin delüzyonel bozuklukla şizorfreni arasında gidip geldiğini düşünmüştüm. Yazar aslında tanrının herkesin içinde olduğunu anlatmış. Mevlana’nın ölüm, cennet ve cehennem görüşüne benzettim biraz. Mevlana’ya göre nasıl herkesin ölümü kendi rengindeyse, kendi cennet ve cehennemimizi kendimiz yapıyorsak yazara göre de herkesin tanrısı kendi içinde gibi anladım. Devam kitaplarını okumadım, okumayı da düşünmüyorum. Kitabın işlediği konu kötü değil aslında sadece yazarın anlatımı çok yordu beni.