Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Ayfer Tunç’tan “Aziz Bey Hadisesi” kitabı ile geldim. Bu kitap, Ayfer Tunç’tan okuduğum ikinci kitap oldu ve Ayfer Tunç okumaya devam etmem gerektiğini bir kez daha bana hatırlattı. Ayfer Tunç’un hikayeciliğini çok beğeniyorum. Bana çok yakın geliyor sanki ben de bir kitap yazsam böyle yazarım gibi. Yani ben yazmışım gibi okuyorum diyebilirim.
Kitapta, bu kitaba da ismini veren Aziz Bey adında, çok güzel tambur çalan bir İstanbul beyefendisinin hüzünlü hayatını okuyoruz. Kitabın içeriğini anlatmaya gerek duymuyorum çünkü kitap çok kısa ve söylediğim şeyler spoiler olabilir. Ama şunu söylemek isterim ki insanın en büyük dostu da düşmanı da yine kendisidir. Size kimse sürekli iyilik yapmaz ve yine size kimse sürekli kötülük yapmaz sadece bu ikisini yapan kendimiz. Bu süreçte seçimlerimiz bizi en ufak rüzgarda oradan oraya savuran bir tüy gibi hem bedenen hem de zihnen dolaştırır durur bu dünyada. Bu yolculuk kiminde hedefine ulaşmaya çalışan bir ok gibi kararlı ve istekli kiminde ise hedefsiz,amaçsız adeta avare avare dolaşmaktır. İkisinde de hem zihnen hem de bedenen düşünce ve konum değiştirmiş oluruz. Buna neden olan sadece, hayatta aldığımız kararlar ve bu karaların sonucundaki seçimlerimizdir.
İşte tam burada da Aziz Bey, hayatında öyle kararlar alıyor öyle seçimler yapıyor ki onu gurbete düşürüyor, ailevi problemlere sebep oluyor, aşk acısı çekiyor, fakirlikle mücadele ediyor hatta yeri geliyor kırmızı çizgilerini bile çiğniyor. Peki ne için ? Bir aşk için. Bu tür sıkıntılar çekmesindeki amaç kutsal mıdır ? Onu bilemeyiz. Aziz Bey’de bilemiyor. Sadece yaşıyor ve deneyimliyor. Hepimizin birçok şeyi deneyimle öğrendiğimiz gibi. Bu cümleleri yazarken bile kitabın ne kadar da çok bizi, hayatımızın özünü anlattığını görüyorum.
Uzun lafın kısası her insanın hayatından bir şeyler bulacağı bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum. Herkese iyi okumalar..
·
1 +1'leme
·31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.