Giderek daha da dönülemeyecek yollara sokuyor kendini, ama ben nedense bunu tam olarak istemeyerek olduğunu düşünmüyorum. Kendini sabote ediyor. Tabii ki kitaptaki karakterden bahsediyorum, ama zaten Dazai de ya o ya da çok farklı birisi kitabın son sözünde söylendiği gibi. Küçüklüğünden beri başka biri gibi davranarak çevresini memnun etme ihtiyacı duyuyor. Babasının ona almak istediği hediyeyi istiyormuş gibi yapan bir çocuk düşünün. Ve ben kitap boyunca hiçbir şeyi tutkuyla istediğine şahit olmadım. Tutkulu olduğu anlar oldu fakat bunlar daha çok anlık gaza gelmiş pek gerçekçi olmayan beklentilerden gelen çoşkular gibiydi. Naif birisi, bu yüzden kadınları çekiyor fakat o kadınlara, kadınlar ona iyi gelmiyor. Çoğu şeyi kendi hayatına atfettiğini varsayacak olursak, ben beraber yaşadığı kadının küçük kızının asıl hayatındaki karşılığını bulamadım. İnternette öz bir kız çocuğu olduğunu gördüm ama kendisiyle ilgili çok az bilgi var. Bunun dışında sürekli birisinin kendisine zarar vereceğini düşünmesi, insanların aslında pek de umrunda olmadığını anlamaması üzücü. Olaylarla başa çıkamaması bu yüzden bağımlı olması, bağımlı olduğu için başa çıkamaması da zaten okurken aşina olduğum bir konu. Bu kitap okumayı bitirdikten sonra leş gibi alkol kokuyor. Ve özellikle sonsöz, kitabın bazı kısımlarından daha etkileyici, gizemli ve içinizi cız ettiren cümlelerle bitiyor. Dedim ya kitap boyunca karakterin asla bir konuda tutkulu olduğunu göremedim. Belki de sırf bunlar anlaşılmayı çok istediği için kendine yaptığı şeylerin sonuçlarıdır.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.