Günlük duygusal yaşantılarımıza öyle saçma bir ölçüde değer atfediyoruz, duygularımızı öyle yoğun bir biçimde sorguluyor ve şisiriyoruz ki, mahvolmuş durumda olmak haricinde hafifçe mutsuz, birazcık tasalı, üzgün olmak mümkün değil artık. Her şey abartılı, esnetilmiş ve doğasından uzaklaştırılmış, zamanı geldiğinde uygun sekilde yüklü dili elimizin altında bulamıyoruz.
James Darke…
Bir ingiliz edebiyat öğretmeni. İnsanlarla konuşmamak için eve kapanan, gelen hizmetlilerle iletişim kurmamak için sağır taklidi yapan, kendi karanlığında yaşamak isteyen biri. Öfkeli, huzursuz, kederli, üzgün, sinirli ve yalnız. Üç bölümden oluşan kitapta, ilkinde darke’ın öfkesini, kendini izole edişini, hayata olan nefretini okuyoruz. İkinci bölümde eşiyle yaşadığı hayatı ve kendi karanlığına gömülmesinin sebeplerini anlatıyor. Üçüncü ve son kısımda ise okuyucuya kendini açıyor ve aydınlığa çıkıyor.
Kitapta aynı zamanda hoşuma giden kısım Charles Dickens’in sık sık geçmesiydi. Okumayı çok sevdiğim bir yazar. Böyle farklı kitaplarda karşıma çıkınca tanıdıkla karşılaşıyormuş hissi veriyor
Farklı ve güzel bir kurguydu, severek okudum!
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.