Kazuo Ishiguro geliştirmiş roman sanatını...Roman-Edebiyat
AVUNAMAYANLAR
Kazuo Ishiguro; 540 sayfa (Pazar,3 Aralık 2017)
Devrettim AVUNAMAYANLAR başlıklı, değişik bir nesir anlayışıyla kaleme alınmış bu romanı. Roman, dedim ya aslında romanüstü, romanlar-üstü bir metindi benim okuduğum. Kesinlikle "roman" sınıfına alamayacağım lakin romandan biraz daha farklı bir haz aldım bu eserden. Bir arkadaşımın Avunamayanlar üzerine yapmış olduğu yoruma katılacağım...Bu arkadaşım, Yazarımızın sadece bu eserini okumakla kalmamış üstelik, diğer kitaplarını da okumuş. Benden çok daha iyi tanıyor Kazuo Ishiguro'yu anlayacağınız. Bana dedi ki:
-Farkında mısın Kazuo Ishiguro'nun AVUNAMAYANLAR kitabında altı çizilebilecek tek bir cümle yoktu?
Ossaat hak verdim Arkadaşıma. Ishiguro cümlelerin altlarını satır satır çiziktiren okuyucularını hiç düşünmemiş: İlk olarak bunu söyleyebilirim. İnsan o okuyucularını da düşünür ama değil mi? Yazık elinde kalemle satır altlarını çizmek üzere bekleyen bir takım okuyucuya! İnsaf: Tek bir cümlenin altını bile çizemedim yahu!
Garip bir eser AVUNAMAYANLAR. Öyle anlatılacak fazla bir yanı yok. Buradan sonraki pasajları, "Kitabı okuyacağım." diyecekler okumasa daha iyi olur.
Ryder nam bir adam var. Hazret anladığım kadarıyla sıkı bir piyanist ya da Ishiguro okuyucuyu kandırıyor! Bu sıkı piyanist -ki ben Yazarımız'ın yalancısıyım- bu 'romanüstü'nün son sayfasına kadar,,, adı bilinmeyen bir şehirde bir konser vermeye gidiyor. Piyano çalacak. Haydi piyasa ağzıyla söyleyeyim: Bir piyano resitali verecek. Avunamayanlar adlı bu eseri sonuna kadar okumuş biri olarak diyebilirim ki Ishiguro yalancının biri(!); aslında adam piyano çalmayı bilmiyor zira bir türlü bu konser salonu o gece için hazırlanamıyor. Ryder ha babam de babam farklı farklı işlerin peşinde koşuyor. Belki de Ishiguro karakteri yarattıktan sonra elinden kaçırmıştır,,, diye de düşündüm zaman zaman. Yarattın bir karakter, elinden tutsana Canım Ishiguro!
Gustav nam bir bavul taşıyan var. Ryder'dan sonra ilk tanıdığımız bu yaşlıbavultaşıyıcısı oluyor zaten. Ryder'ın kaldığı otelin asansöründe Gustav tüm hayatını olduğu gibi anlatıyor neredeyse. "(...) Bu kadar uzun bir yolculuktan sonra çok yorgun olmalısınız. İşte anahtarınız.Gustav sizi odanıza götürecek.”. Arkama dönüp baktığımda lobinin karşı tarafında bekleyen yaşlı bir taşıyıcı gördüm. Kapısı açık asansörün önünde durmuş, endişeli bir tavırla asansörün içine bakıyordu. Ben yürüyüp yanına geldiğimde irkildi. Sonra bavullarımı alıp benim peşimden aceleyle asansöre bindi. AVUNAMAYANLAR Sayfa/11 " Böyle de düz bir anlatımı var Ishiguro'nun... Yahu, dedim bir okuyucu olarak : Bu nasıl bir iştir, kaçıncı kata çıkıyorlar ki bunlar böyle? Herhâlde çık çık bitmeyen bir büyük otel. Asansörden indiğinde Ryder -galiba- Gustav'ın damadı oluyor neredeyse!.. Ben mi öyle anladım yoksa?! Git bak kızım Sophie'ye, diyor Gustav. "(...) Torunum Boris ile oturuyor olmaları gerek Macar Kahvesinin tam karşısındaki bu kafeye,,,senin gideceğin saatlerde." diye ekliyor. Ryder gidiyor Kafe'ye. Sophie ile Boris sanki kendi karısıymış gibi bir evvel zaman yaşanmışlığı olduğunu anlamıştım sonraları. Adıbilinmez bu şehirde Ryder'in vereceği resitale kendi annesi ile babası da gelecek sözüm ona ya,,, umurunda mı bu gamsız adamın? Türlü tuhaf işlerle uğraşıp duruyor Ryder.
Ve gariptir bu romanüstü romanı, adını tam koyamıyorum zira yeni bir anlayışla yazılmış bir eser bu,,,o kadar kolay okudum ki nedenini kendim de bulamıyorum.
Resital verildi mi peki Ryder tarafından? diye soran olabilir... İnan olsun ben de bilmiyorum!
·
181 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Semih Oktay
Gönderi Sahibi
Özlemişim garip bir roman olan AVUNAMAYANLAR başlıklı bu romanüstü romanın pasajlarını, tümcelerini: Dün gibi aklımda...
Hâlbuki sekiz yıl geçmiş AVUNAMAYANLAR romanını devrettiğim günden bu yana.