Her zaman öyle değil midir? Mutsuz olduğumuz zamanlar başkalarının mutsuzluğunu daha bir derinden duyarız.”
Kitabımız /Beyaz Geceler/ ismini Rusya’nın eski başkenti Petersburg’un beyaz gecelerinden almaktadır, sebebi ise gündüz uzunluğunun 19 saat olmasıymış.
Yine yanıltmadı Dostoyevski duygu yüklü bir eser, insan okudukça içinde kayboluyor eserin. Kendimizle yüzleşiyoruz, hayatta kaçırdığımız fırsatlar ve her defasında yanılmamız… Aşk çıkarsız saf ve olduğu gibi…
Hep diyorum bir eserde üslup çok önemli Dostoyevski üstat yaşatıyor ve kelimelerle bir cambaz gibi oynayıp insanların duygularını ele geçiriyor.
Kitabımızın konusu, yalnız hayalperest ( ismi verilmemiş) erkek karakter bir gün Nastenka adlı nehir kenarında ağlayan bir genç kızı görür ve olayımız bu şekilde başlar. Genç kız bir söz ister: “Dostluğa hazırım, işte elim. Ama lütfen bana aşık olmayın! “ der. Nastenka’ya yardım etmek isteyen genç neden ağladığını sorar; kız fakat sizi yeterince tanımıyorum der ve ertesi gün buluşmak için sözleşirler. Birbirlerine sırlarını , aşklarını, sıkıntılarını anlatırlar ama sonu istediğim gibi bitmedi. Kötü anlaşılmasın üzüldüm sadece…
Alıntılar:
…”Hiçbir zaman gerçek bir yaşam yaşayamayacağım; çünkü bana öyle, bütün inceliğimi, şimdiye, gerçekliğe ait bütün duygularımı kaybetmişim gibi geliyor, çünkü, sonunda, kendi kendimi lanetlemişim.”
…”Elinden kayıp gidenler, bütün o yitirdiklerin aslında bir hiçlikten ibaret. Saçma, yusyuvarlak bir sıfır, yalnızca ve yalnızca kafandaki hayaller! “
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.