kitabı sevdim mi sevmedim mi tam olarak karar veremiyorum. farklı bir konuya sahip. Sloan bazı anlar hem kızdığım hem de onu anlayıp çaresizliğini hissettiğim bir karakter. Asa'nın ise okurken hep tam bir narsist olduğunu düşünmüştüm. psikopat, hasta. ve gerçekten de öyle. babasından ona geçen bir hastalığı da var. yaşadığı ailevi problemler ve babasının ona kendi iğrenç düşüncelerini aşılamış olması gerçekten çok kötü ve Asa'ya üzüldüğüm zamanlar da çok oldu. kitapta ağladığım tek yer de onun içindi zaten. yaşadıkları ve hissettikleri çok ağır, çok zor bu beni de fazlasıyla yaraladı. fakat hiçbir şey; ne ailesi ne de yaşadıkları yaptıklarını haklı çıkarmaya yetmez, yetemez. bugün olduğumuz kişide geçmişin hayaletlerinin izi olabilir ama hepimiz kendi seçimlerimizi yaparız. Asa da bu yolu seçti. bunu kendine bizzat kendisi yaptı. eğer bunu gerçekten isteseydi düzelebilirdi. önceden ben de 'ama kötü şeyler yaşadı, o da böyle olmasını istemezdi' diye düşünür kıyamazdım ama artık böyle düşünmüyorum. Sloan'ı kendince sevdi evet ama sevgi kesinlikle bu değil. saplantıydı onunki. ve maalesef ki bazı anlar 'evet, aldatılmayı hak ediyor' diye düşünsem bile bu en nefret ettiğim şey bu yüzden bir puanı da sadece bunun için kırdım. bazı şeylerin daha farklı şekilde olmasını isterdim. her ne kadar Asa'nın düşündükleri ve yaptıkları iğrenç şeyler olsada bu durum hiçbir zaman hoşuma gitmiyor. Luke da sevdiğim bir karakter oldu özellikle sonu beni ona karşı daha da ısındırdı. kitabı herkese önermem tetikleyici unsurlar ve çok fazla yetişkin içerikli sahne var. sürekli smut olması da beni rahatsız etti açıkçası bir şey olmadığında bile konu hep bir buna kayıyor. ve son olarak Ryan ile Tillie ikilisini de okumayı isterdim, shiplemiştim...
·
2 +1'leme
·1.088 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.