Kur’an ahlakının ikinci temel niteliği, hayırda aktivite olarak karşımıza çıkar. Kur’an ve Hz. Muhammed öğretisi; bireyin, şerde pasivite çizgisine ulaşmış olmasını yeterli görmemektedir. İlahi vahyin tebliğcisi: Müslüman, elinden ve dilinden herkesin emin olduğu kişidir.” diyerek şerde pasiviteyi bir aşama olarak göstermiştir. Ama bu, kemal noktası değildir. Kemal noktası, aynı muazzez nebi tarafından şöyle formüllendirilmiştir: “ İnsanların en hayırlısı, insanlara en çok faydalı olandır.” İşte, bu ikinci ve gaye nokta esas alındığında, hayırda aktivite kaçınılmaz olur. “ Benim kimseye zararım yok “ demek, Muhammedî mümin için yeterli değildir. Kur’an yolcusu, “ Benim herkese hizmetim vardır .”diyebilen insandır.