Kitap çok iyi ama ufak bir memnuniyetsizliğim var, onu en başta yazıp bir de kendi eleştirime bir şerh düşüp kitaba geçeceğim. Çok tek taraflı bir anlatım var. Yani bir diktatörü anlamaktan bahsetmeyeceğim bu noktada, adı Türkiye olmayan bir ülkede de benzer baskıcı rejim yaşanıyor nihayetinde ama tüm baskıyı anlatırken diğer tarafında nasıl bu kadar güçlendiğini ve dahası zalimleşebildiğini de okuyabilmek istiyor insan. Kendi eleştirime şerh düşeceğim demiştim; yazarın elbette böyle bir misyonu olmak zorunda değil, kaldı ki bu bir araştırma değil, tarih kitabı değil. Dolayısı ile bu noktada yazara neden diğer tarafın açısından da hiç bakmadın gibi bir eleştiri anlamsız hatta aptalca olur. Benimki sadece kitabı okurken zuhur eden bir merak duygusunun tatmin edilememesi sebebi ile anlamsız bir sitem ve yanlış adrese olduğunun da farkındayım bu sitemin. Merak ediyorsan başka kaynaklar bulur okursun.
Bob Ross'u bilirsiniz, TRT'nin TRT olduğu zamanlarda resmi yapan kıvırcık saçlı amca. önce tuvali boyar sonra o fonun üzerine doldurur ve muhteşem manzara resimleri çıkarırdı ortaya. Kitabın arka fonunu Libya'daki Kaddafi diktatörlüğü ile doldurmuş yazar, Bob Ross'un büyük ağaçları gibi de bir baba figürü koymuş kitaba. Babayı, onun anılarına yönelik arayış boyunca da çok güzel detaylandırmış baba figürünü. Kitap bittiğinde kitabın ana karakteri olarak aslında kitapta hiç olmayan, sayfalar boyunca aranan babayı görüyoruz karşımızda bütün detaylarıyla. Buna hayran kaldım, çok ustaca bir iş bence bu. Ben edebiyatı bu yüzden seviyorum, yani böyle şeyler gördüğümde seviyorum. Bu kitabı benim nazarımda asıl iyi yapan şey bu.
Libya, Kaddafi, muhaliflere yapılanlar, basının kontrol altına alınması vs. vs. vs. nedense pek de yabancı şeyler gibi gelmedi bana. Sanki yaşamışım ya da yaşıyormuşum gibi hissettim okurken, neden böyle oldu bilmiyorum, his işte.
·
413 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.