Martin Eden
Jack London
1908 yılında yazılan Amerikan klasiklerinden biri olan Martin Eden, herkesin severek okuduğu, çok tuttuğu bir kitap.
Kitabı okumak benim için genel olarak sıkıcı bir süreç oldu. Öyle çok bir tat alamadım. Anlatımında herhangi bir sıkıntı yok, London'ın dili zaten zorlayan bir yapıya sahip değil, sadece sıkıcı geldi işte. Anlattığı şeyler bana sıradan gelmiş olabilir. Bilmiyorum ama bu tabi ki kitabın değerini vs. değiştirmez zira okuyandan okuyana zevk alma durumu değişkenlik gösterir. Zevk almak ve kitabın değeri farklı şeylerdir. Kitabı okumamdaki asıl sebep, bir zamanlar tanıdığım birinin "Sen Martin Eden'a benziyorsun." demiş olmasıdır. Merak yani.
Konusundan bahsetmeye gerek yok zira herkesin okuduğu, bildiği bir kitap. Bir iki şeyden bahsedeceğim sadece o kadar.
London kendi hayatını anlatan bir kitap yazmak istemiş, özellikle yazarlık serüvenini. Bunu anlatırken de "Sadece bu olmaz içine biraz da aşk, dram vs. katalım." demiş. Yazarlık serüveni hakkında anlattığı şeylerden okurlar bir şeyler kapabilir, ilgiliyse tabi. Onun dışında ilgisini aşk ve dram kısmı çekebilir. Ben bu ikincisi yüzünden çok okunduğunu düşünüyorum kitabın ancak bu bir aşk romanı değil bence, hatta aşkla hiç ilgisi bile yok kitabın.
Kitaptan alınacak en büyük şey ise, insanların ne mal olduğunu anlamak olacaktır. Çıkarcı, bencil pislikler işte. Herkes kendi yararına yaşar. Kimsenin sizi düşündüğü veya umursadığı yoktur. Kimse siz kötü durumdayken yanınızda olmaz ama elinize para geçinceye veya statü kazanana kadardır bu durum. Kısaca evlilikte söylenen "iyi günde de kötü günde de" sözünün hayata uyarlanmış versiyonu. Hangi durumdayken kimlerle takıldığınıza, yanınızda kimlerin olup olmadığına dikkat edin derim. Zira bunlar çok çabuk değişebilir. Ve insanlara inanmayın. Son sözüm ise erkeklere; umarım hayat karşınıza Ruth gibi kadınları çıkarmaz.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.