avunamayanları bitirdim ve çok sevdim. kahramanımız kim ne yana çekerse o yana gidiyor, ne isterse onu yapmaya çalışıyor. bir bakmışsın konser salonunda bir bakmışsın çayırlarda:) hep çok nazik ama nedense sophie'ye patlıyor arada:)
kitabın başlarındayken; rüyada gibi geçen bu hal, benim çok hoşuma gitmişti. göremeyeceği şeyleri görüyor, olamayacağı yerlerde oluveriyor, yanındaki bir var bir yok. evet aynı şeyi farklı şekillerde defalarca yazmaya üşenmiyor yazarımız. ama bu da hikayenin geçtiği doğaüstü atmosfer için olağan geldi.
kitabın yarısına kadar ben de sonunda mantıklı bir yere bağlanır bu hikaye diye düşündüm. mr ryder , ya alzheimer hastası ya da rüya görüyor. fakat bağlanmayacağını ikinci yarıda anladım. kitabın sonuna kadar kargaşa, heyecan sürdü. bıkmadan usanmadan olanlara şaşırdım:) ama sonunu çok sevdim. amaannn boşver onu bunu da, kahvaltı yapalım gezelim her şey geçer:)
yazarın okuduğum üçüncü kitabı. ortak özellikleri var elbette. mesela günden kalanlarda olduğu gibi nezaket, ciddiyet, ölçülülük karakterlerimizin ortak özelliği. uşak, otelde çantaları taşıyan görevli gibi hizmet sektöründe çalışan karakterlere dikkat çekilmiş. unutkanlık esas mesele gibi. ama yazarın üç eserinin yazım tarzları çok da farklı. avunamayanlarda olağanüstü durumlar ön planda. yazar benim için merak uyandırmaya devam ediyor diyebilirim.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.