alper canıgüz okumak her zamanki epey eğlenceliydi. fakat sanırım seriyle tanıştığım ilk kitap, benim için her zaman farklı bir yerde olacak. hepsinden daha çok seveceğim.
sallantıdaki ruh hali, hepimize tanıdık gelen ebeveynleri, aşık olduğu tüm kadınlar ve karakterini çaldığı camus ile bacaksız alper kamu'yu tanımış olmak eğlenceliydi. ilk kitapta özellikle aşkını anlattığı cümleler ve ruh halini açıkladığı sahnelerle kendine çekmişti beni. sanırım yazarın en sevdiğim yönü burada bulunuyor. aşk için söyledikleri beni benden alıyor. tıpkı gizliajans'ta olduğu gibi.
ikinci kitabı elbette aynı yankıyı oluşturmadı. merakla okusam da aynı tadı alamadım. fakat yine de güzeldi. son kitap olan kıyamet park ise bambaşka bir hikaye. hakan ile yeniden yan yana gelmelerine çok sevindim. karı koca atışmaları ayrıca komikti. fakat bu sefer biricik aşkı için kurduğu cümlelerde azalma var gibi hissettim. ayrıca ortadoğu, milli bilinç, türkiye gerçekleri gibi noktalara daha çok dokunmuştu. diğer ikiliden farklıydı. ve en çok güldüğüm kitaptı sanırım. (altan ile tanışmak da alper'in büyüyünce nasıl karaktere dönüşeceği merakını uyandırdı. belki hiç büyümeyecek?)
sonuç olarak hepsini severek okudum. umarım bir gün alper canıgüz ile tanışıp, seriyi imzalatma şansı bulabilirim.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.