2. sınıfta öğretmenim bir şiir vermişti ezberlemem için. Onbeş kıta. Sadece okuldan eve gelene kadar ezberlemiştim. Evde de babamın koçluğuyla yüzleşmiştim ilk defa. Bütün duyguları vermemi istiyordu. İkinci sınıf öğrencisi olarak öyle bir bilincim olduğunu ya da yettiğini sanmıyorum. Babamın tonlamaları ile okudum kısacası şiiri. Okul aynı yerinde duruyor ama bence bir daha kimse ne öyle şiir okudu ne de öyle karşılandı. Evet o kadar. Çünkü ne öğretmen o öğretmen ne de öğrenci. Kimseyi suçlamıyorum. Çünkü hepimiz bu suça bir şekilde iştirak ettik, etmeye de devam ediyoruz.
@simsekadil
Çok aradım şiiri. Böyle bir kitaptan vermiştiniz, kendi el yazınızla yazıp tabii. Bu kitabı görünce o şiiri hatırladım işte. Dedeme yazdığınız mektubu da, onu da bugüne kadar muhafaza edemediğim için çok üzgünüm.
Ve maalesef tüm şiiri hatırlamıyorum.
UNUTMA
Bugünü anıyorken
Gözünde canlandır dünü.
Sana anlatsın deden
Ne günler gördüğünü.
Önce şunu anlatsın,
Aklın iyice yatsın.
.
.
Kiminmiş egemenlik?
Sultan; dediği dedik.
.
.
.
Halk sadece uyruktu.
Yobaz uyutuyordu,
Sömürgen yutuyordu.
.
Ankara'dan gür bir ses!
Dedi: Eşittir herkes...
.
.
#10kasım #29ekim #23nisan #30ağustos #19mayıs
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.