Dostoyevski açık ara en sevdiğim yazar! Bu kitabıyla da beni yine olaya kolayca çektiği, yeri geldiğinde üzdüğü yeri geldiğinde de kahkahalar attırdığı bir klasik.
Öncelikle kitabın baş karakteri Prens gerçekten tam bir budala. Her ne kadar bu sıfattan hoşlanmasa da budala gibi davrandığı için sinirlerimi çok bozdu ve başkası yerine utanma duygusunu bol bol yaşadım. Başkasına acıdığı için aşık olduğunu sanması, Hıristiyan öğretisinde olduğu gibi ona tokat atana diğer yanağını dönüp aşırı bağışlayıcı tavırları bu derece saf insanın olamayacağını düşündürttü. Bir kadının kurtarılmayı beklediğini düşünüp onun için her şeyi geride bırakmasına karşın kadının her zaman Prensi yarı yolda bırakması bu sefer anlamıştır herhalde diye düşündürttü. Ama anlamamış :( Her şeye rağmen yine de okuyun okutturun.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.