Öncelikle bu kitap etik değerler açısından sıkıntılı bir konuyu ele alıyor. Aşk, ihanet ve arzu üçleminde dönen bir kurguya sahip.
Kemal’in sevgilisi olmasına rağmen başkasına bakması, hatta birlikte büyüdüğü ve kendinden yaşça çok küçük bir kadınla birlikte olma arzusu, ayrıca bu arzuya engel olmak yerine Füsun’la birlikte olabilmek için her defasında fırsat kollaması bende hoş duygular uyandırmadı. Füsun’a olan aşkını ilk andan itibaren kabul etmesine rağmen Sibel’den ayrılmayı aklının ucundan dahi geçirmemesi yaptığı ihaneti haklı bulduğunu düşündürüyor. Kemal, ihanetini aşkının arkasında saklamaya çalışıyor.
Bunu görmezden gelip Füsun’a olan aşkını anlatışına bakarsak da 30 yaşındaki bir yetişkinin de saplantılı ve çocukça duygular besleyebildiğine şahit oluyoruz. Füsun’la geçirdiği her dakikada yaşadığı mutluluk ve Füsun’un dokunduğu her eşyada bulduğu yaşam enerjisiyle hayata tutunuyor olması Kemal’in sadakatli bir insan olduğu yanılgısına düşürebilir. Bu kısımları Sibel’in varlığını unutmaya çalışarak ve Kemal’in hayatındaki tek kadın Füsun’muş gibi düşünerek okudum. Okumayı böyle yaptığımda kitap benim için romantik, akıcı ve hoş bir hal almaya başladı.
Kemal’in aşk hayatının haricinde bahsedilen dönemin İstanbul’u, toplumsal ve siyasi hayatta gerçekleşen yenilikler Kemal’in apolitik duruşuna rağmen yapılan ustaca betimlemelerle direkt gözümün önünde canlandı. Kendimi o loş ve kasvetli ortamın içinde hissederek okumak gerçekten hoşuma gitti.
Beni etkileyen uzun betimlemeler ve ustalıkla yapılan kurguydu. Her bir bölümün incelikle düşünülmesinin ve her detayın es geçilmeden anlatılmasının bu kitabın başarılı olmasını sağlayan unsurlar olduğunu düşünüyorum.
Yazar ve kitap hakkında önyargıya sahip olan birçok insan olduğunu biliyorum. Fakat bütün bunlardan kendinizi arındırıp kitabı üzerine çokça emek verilmiş bir eser olarak alıp okumanızı, hiç değilse bir şans vermenizi tavsiye ederim.
Hepinize iyi okumalar.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.