Bizde yerleşen boş inanışlardan birisi de şifahi emirlere güvenmemek, itibar etmemektir. Emrin mutlaka yazılı olması şart değildir. Emirlerin harpte yazılmasının sebebi, daha çok emirleri uygulayacakların doğru
anlamalarını sağlamak, harp ceridelerine geçirilmek üzere içeriğinin kaydedilmesini temin içindir. Bizde ise bu gerçek başka türlü anlaşılmaktadır. Emirlerin uygulanmasından doğabilecek sakıncalardan korumak, söz konusu sakıncaların emri verene ait olduğunu somut şekilde belgelemek üzere, elde bir delil olsun diye düşünülüyor. Oysa böyle düşünmekle, yerine getirilen emrin sonucu zararlı olduğu takdirde, verdiği emri inkâr edeceği, değiştireceği endişesiyle üstlerin hakkında güvensizlik beslendiği anlaşılır.