Şöyle başlayım; Marie Rose Balter'ın hikayesini duymuş muydunuz?
Marie Rose Balter, kendisini evlat edinen sadist bir aile tarafından yıllarca işkence gördükten sonra kaçmayı başardı ve şizofreni teşhisiyle akıl hastanesine yatırıldı. 17 yıl akıl hastanesinde şizofreni tadavisi gördükten sonra şizofren olmadığı, ağır depresyon ve panik atak geçirdiği anlaşıldı.
Geçmiş yıllara öfke duymaktan vazgeçip umutla yeni yoluna başladı. 34 yaşında yeniden hayata tutundu.
Marie okudu ve psikiyatri bölümünü kazandı. Bu yıllarda kanserle mücadele etti. Evlendi ancak 6 yıl sonra eşi vefat etti. Ama umutsuzluğa düşmedi. Uzun yıllar doktorluk yaptı. Ve 58 yaşında 17 yılını geçirdiği akıl hastanesine yönetici olarak atandı. 6 Ağustos 1999'da hayata veda etti. Daha iyi anlaşılması için bu sözlerini de bırakmak istedim:
"Eğer affetmeyi öğrenmeseydim, bir damla bile gelişemezdim. Yaşamım ziyan edilmiş bir yaşam olurdu. Ve bugün bu hastaneye yönetici olarak dönemezdim."
"En uzun yolculuk, beynimizden yüreğimize yaptığımız yolculuk. Affetmek bu yolculuğun en kestirme yolu. Affetmeyi gerektiren her yara, içinde önemli bir dersi barındırır. Dersi görebilmek için yarayı yeniden deşerek yüzleşmek zorunda kalsak bile..."
Reis Bey, bir ağır ceza hakiminin merhametten uzak yaşamının yanlış bir id^m kararıyla tam tersine dönmesini konu alır. Merhametsiz bir kalp adaletli karar verebilir mi? İnsanı merhamet ve affetme duygusu hakkında düşündüren bir kitap.
Kitap yorumlarında genel olarak merhamet duygusu üzerinde durulsa da merhametten ayrılamayacak bir duygu olan affetmenin de üzerinde durulmalı. Affetmek. Çok büyük bir şey değil mi? Her şeyi geride bırakmak, içinde kırgınlığı kalsa bile... intikam almamak ya da.
Bu konuda özellikle dadı karakteri beni çok düşündürdü.
İd^m sahnesinden çok etkilendiğimi söylemeliyim. Belki o kadar detaylı gelmez herkese. Ama okurken her şey gözümde canlandı. Hatta perde bittiği zaman tüylerim diken dikendi ve kitabı kapattıp okumayı ertesi güne bıraktım.
Tiyatro şeklinde yazılmış ve üç perdeden oluşmakta. Gayet akıcı ve anlaşılır bir dile sahip. Tiyatro metni, anlamam diye düşünmeyin. Son sahnelerde o kadar kendine çekti ki beni, kitabın son sayfasını okuduğumu fark etmeyip hâlâ sayfa çevirmeye zorlamıştım.
Yazarın daha önce Çöle İnen Nur kitabının bir kısmını okumuştum. Reis Bey okuyup bitirdiğim ilk kitabı oldu. Ayrıca Reis Bey, hukuk okuyanlara da tavsiye edilen bir kitap.
7/10☆
İyi okumalar dilerim ♡
·
1 +1'leme
·107 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
