‘Korkutacak, can yakacak tek şey var, o da hayat, onu da zaten tanıyorsun.’
.
Öykülerin gizemi karşısında her daim büyülenenlerden oldum ben. Birkaç sayfada korkutabilen, huzursuz edebilen, ağlatan ya da sevgiye boğan o küçük gövdeli metinlerin büyüsüne kapılmak zor olmasa gerek.
Her öykü değil elbette, bir görünüp bir kaybolan yıldızlar gibi seçebilmek gerek onları. Neyse ki Agota Kristof beni bu yıldızların arasına çekebildi.
Özellikle terk ediş, aile, haksızlıklar ve beklentiler üzerine öykülerden oluşuyor Önemi Yok. Başlıyorsunuz ve hane hane gezip, bir hayli de duygusal yoğunlukla son sayfaya geliveriyorsunuz.
Büyük bir iştahla okudum Önemi Yok’u.
.
Feyza Zaim çevirisi, Ata Uzuner kapak tasarımıyla ~
·
1.236 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.