London CallingEdebiyat
London'un diğer eserlerine nazaran ayrıksı bir yerde duran bu kıyamet sonrası romanı, bir yandan onun natüralist ve romantik doğasını bünyesinde taşırken, diğer yandan yüz yıl sonrasının dünyasına ve toplumlarına dair hayranlık verici tespitlerde bulunuyor: Dünya nüfusundan tutun da sadece 8 yıl sonrasında hortlayacak pandemiye kadar. Burun ve kulak deldirme kısmına hiç girmiyorum. Bu elbette bir bilimsel çalışma değil, içinde enfes bir anlatı gücü var, öyle ki, bolca filme çekilen Beyaz Diş ve Vahşetin Çağrısı'ndan çok daha sağlam bir sinematik malzeme sunuyor (zaten günümüz zombi dramalarıyla yolu bolca kesişiyor).
Geriye dönük anlatı zaten kafadan açılış sekansı. Tüm bu ıssızlığın ardında, geçmişte yatan ve kıymetini bilmediğimiz bolluk (Soylent Green), adaya düşen grupta uşağın soylu kadının aşığı olması (Male and Female, 1919; Cecil B. DeMille - fakat orada şiddet değil romans vardır), nereye bassanız altında can çekişen ölüler (The Walking Dead), tümünden daha korkuncu cehaletin pençesinde kibire boğulmuş genç kuşak (bugünün bilgi çağında fark varmış gibi)... London hikayesini 60 sayfa içinde öyle sıkı örüyor ve hünerini yarının dünyasını resmetmekte öylesine döktürüyor ki, başka bir kitap yazmasaydı da, tek başına şununla yaşayan bir kalem olurdu diye düşünüyorum.
Daha önce okuyup da inceleme bırakmadığım kitaplarını da -diğer kimi yazarlarla birlikte- tekrar elden geçirmek ümidiyle, London'u saygıyla selamlıyorum.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.