Osmanlı'nın koyu bir dini idealizme dayanan, vakanüvis tarihçiliğini Batı'da özel bir dal olarak ortaya çıkan oryantalizm olumsuz yönden beslemiş, Bizans'la yaşanan tarihsel kesişmeden öncesini, Osmanlılar açısından geri ve barbar bir dönem olarak göstermiştir. Oryantalistlerin Bizans'a ve İslam'a yaptığı aşırı vurgunun etkilerine rağmen, Orhun Yazıtları'nın okunması, Macaristan'da bir Türkçülük akımının uyanması ve önemsiz boyutta da olsa Çin kaynaklarında Türklerle ilgili kayıtlara rastlanması olumlu yankılar doğurmuş; ancak özel olarak Türk tarihi konusunda yaşanan gerilik kendini korumaya devam etmiştir.