Ve Emerenc önyargılarımızı kırıyor.Edebiyat
Yavru Ceylan , Iza'nın şarkısı, Katalin Sokağı'ndan sonra Magda Szabo'dan okuduğum dördüncü kitap Kapı. Hepsi öyle güzel ki...Uzun süre etkisinde kalıyorsunuz,sonra aklınıza geldiğinde de yüzünüzde bir tebessüm oluyor Szabo'nun kitapları.
Yazar bize her eserinde birbirinden oldukça farklı kişiliklere sahip karakterler sunuyor. Bu kitapta da Emerenc ve yazar var. İlk başlarda genç yazar onu tam anlayamıyor ve anlayamadığını kolayca yargılıyor. Sonrasında ise ilişkileri tamamen farklı şekilleniyor. Kitap okura şunu sorgulatıyor; en güzel , en doğru ben mi seviyorum; benim duygularım, fedakarlıklarım gerçek ve tam da olması gerektiği gibi ama karşımdaki bana benzemiyor , benim gibi davranmıyor diye tamamen yanlış mı ve yok mu sayılmalı? Bunun cevabını da genç yazar ve Emerenc cevaplıyor.
Ve şunu da anlıyorsunuz ki nedenler,niçinler,yaşananlar,kaybedilenler öğrenilmeden, bir hayatın tüm kapıları açılmadan kesin yargılara ulaşılmamalı. Kapılar da izin verildiği kadar açılmalı. Çünkü kapılar niye kapalı, neden herkese açılmıyor, ardında ne var, var olanı da herkes görmeli mi bunu bilmiyoruz.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.