Şükrü Erbaş'ın yazdığı her satır kalbime dokunur, en sevdiğim kitaplarından biridir. Fırsat buldukça açıp tekrar tekrar okuyorum. Yıllar önce ilk okuduğumda kitabın kapağındaki kesitten çok etkilenmiştim. "Ne olurdu kokunun da fotoğrafı olsaydı/Sesin fotoğrafı. Boşluğun fotoğrafı/Parmak uçlarındaki karıncanın/Ruhtaki üşümenin.../Ölüm kimseyi bu kadar yalnız bırakmazdı.
Daa gördüğüm anda beni etkileyen ve yıllar geçse de hala etkisinden çıkamadığım bir şiir kitabıdır.