"Baba, öyle intihar edilmez, böyle edilir."Şiir
Bazı kitapları yutkunarak okursun. Bittikten sonra üzerinde konuşmak için bir sürenin dahi geçmesi gerekir. O kadar işler içine. Sen bir yar olsun isterken yara, boğazında bir düğüm olur, yutkunamazsın.
"Bir adam düştü Galata Kulesinden
O adam benim oğlumdu." (s. 463)
Çocuklar babalarını örnek alarak büyürler. Babaları nasıl olursa olsun onlar gibi olmak, onlar gibi giyinmek, onların yaptığı şeyleri başarmak isterler. Vedat... Ümit Yaşar'ın oğlu... Tüm bu meziyetler onda da var. Şiir yazıyor, başta babası tarafından olmak üzere fark edilmek istiyor. Ama öyle bir ruhsal durumda ki şair ne yapsa oğlunu fark edemiyor. Onun da başaramadığı bir şey var: intihar. Nasıl fark edilecek Vedat. Babasının başaramadığını başararak mı? Dile kolay 24 intihar girişimi... Bir defada başarmak var diğer tarafta!
"Sensiz Ümit nasıl yaşar
Her an ağlar Vedat diye." (s. 466)
Eserin bir bölümünü oğlu Vedat'a ağıt için ayırmış şair. Hep öyle olmaz mı? Yaşarken çiçek alınmayan ölülerin mezarı çiçeklerle doludur. Oğlunun ölümünü kendine yükledi mi, tekrar intihar girişiminde bulundu mu bilemiyorum ama bir kalp krizi sonucu ölüyor şair. Öyle bir ruha daha farklı bir ölüm düşünemezdim açıkçası. Şimdi iyi dayanmış kalbi diyebiliyorum sadece. O mücadeleye, o ruhsal duruma çok iyi dayanmış.
Kimilerini günlük hayattan, radyolardan -benden başka radyo dinleyen kaldı mı bilmiyorum ama- bildiğiniz birçok anlamlı şiir var eserde. "Sevi Şiiri" var mesela, duymamış olmamız mümkün değil. Benim paylaşımlarımda dahi görmüş olabilirsiniz:
"Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak."
Sadece Sevi Şiiri mi? Ben Bir Eylül, Sen Haziran. Şiir seslendirdiğim dönemlerde bu şiiri de seslendirmiştim, öyle derin, öyle hoş ki...
"Yaşarken başka türlü ölümdür unutulmak." (s. 551)
Bunu çoğumuz yaşıyoruz sanırım. Kalplerde ölüyor, zihinlerde gömülüyoruz. Farklı bir yolculuk hayat, umutla, hayallerle başlıyor, aşka dair anılarla devam ediyor ve ölüme dair düşüncelerle son buluyor. Ve bu yolculuğun tüm seyrini onun kaleminde görmemiz mümkün. Aşka Dair Nesirler, Sahibini Arayan Mektuplar, Şiir Denizi... Ömrümce bir tek şair okuma şansım olsaydı onu seçerdim diye düşünüyorum. Bir ömre karşı bir ömür. Yeterdi.
Öyle bir şiir var ki içinde durup durup okuduğum, durup durup dinlediğim:
"Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın."
Hadi hepsini aştım diyelim. Oğluna ağıt olarak yazdığı Galata Kulesi'ni aşamayacağım. Oğlunun ölümünü anlatmak ne demek... Babam dedemin selasını verirken ağlayacaktı neredeyse, caminin hoparlöründe o ses titremesini hissettim. Bazı duygular o kadar zor ki:
6 Haziran 1973
Galata Kulesi’nden bir adam attı kendini
Bu nankör insanlara
Bu kalleş dünyaya inat
Şimdi yine bir ninni söylüyorum ona
“Uyan oğlum, uyan oğlum, uyan Vedat”.
Zor ama bir insanın ömründe okuması gereken bir eser 
Şiir Denizi 2 Artık ne kadar mümkün bilmiyorum ama huzurla okunsun...
Şiir Denizi 2 Artık ne kadar mümkün bilmiyorum ama huzurla okunsun...··
1.691 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yine duygu dolu bir inceleme ve sevdiğim yazar veya şairlerin kitap incelemesini merakla bekliyorum hep. Kendinden de katışınla kitabı çok daha anlamlı yapıyor incelemen. Hele Ümit Yaşar’a ne güzel dokunmuş senin kalemin.
Radyo dinlemeye 5 yaşında annemle piyes dinleyerek başladım ve hiç çıkmadı hayatımdan. Mutfaktaysam özellikle mutlaka radyom açıktır. Pazar günleri Çetin Erker’le Annemin Plakları’nı tavsiye ederim şairlerin hayatları şiirleri eski ve unutulmayan şarkılarla nostaljik bir o kadar da doyumsuz bir sürükleniş.
Bulamadım ben bu kitabını o yüzden de temin edemedim geldiğimde. Ama nasipse bir sonraki gelişimde alıp okuyacağım. Vedat fazlasıyla yakacak beni zorlanacağım bir kitap olacak eminim ama Ümit Yaşar’la bu kitaptan geçmeye değer.
En sevdiğim şiiri de demek bu kitapta “Bir Gün Anlarsın” ben de seslendirmiştim. Ümit Yaşar şahanesinden birkaç dize de ben ekleyeyim:
“Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına...
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın…” 🍂
