Sabahattin Ali'nin okuduğum ikinci kitabı. Kitap karakterlerinden Ömer'in, ilk başlarda, acaba düzelecek mi? Umuduyla okuduğum ama insanın yedisinde neyse yetmişinde de o olacağını açıkca gösterdi. İlk bölümlerde gerçek olamayacak güzellikte bir aşka şahitlik etsek de sonrasında sadece sevmenin yetmediğini; emeğin, çabalamanın da sevgi kadar gerekli olduğunu anlatan bir olay örgüsüne girdik. Ömer, her fena davranışa kılıf olarak "ben yapmıyorum ki, içimdeki şeytanın suçu..." diye başlayıp sayfalarca bahanelerini sıralayan biri. Kitap sonlarına doğru ise size "yahu ne yapıyor bu adam? Artık kendine bir çeki düzen ver!" dedirtecek. Karakterlerden bir başkası olan Bedri'nin de son sayfalardan birinde dediği gibi "Bunun böyle biteceği belliydi!"
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.