Kitapligimda olup da okumayı neden bu kadar geciktirmisim ben bu kitabı, kendime kızdım. Çok önceden okunması gereken bir kitapmis aslında; özellikle de toksik bir ilişkiniz varsa...
Bundan 6 yıl önce tanıştım ben narsizm ile fakat ne demek olduğunu anlamam 6 yılımı aldı. Bu kitapta birden fazla toksik ilişki örneklerine yer verilmiş fakat hepsi tek bir sebebe bağlı: AİLE.
Kitabin kadın kahramanlarına çok kızdım okurken adeta saçlarını yolmak istedim, hayatlarını ve geleceklerini bir erkeğin vicdanına biraktiklari için, kendi değerlerini görmek yerine kalpleri kibirle kaplanmış merhametten yoksun olan erkeklerden görülmeyi bekledikleri için, onların egosunu besleyip kendilerini bütün duygulardan mahrum bıraktıkları için, güçlü olup sağlam duramadiklari için, yenildikleri için...
Aslında tüm bu öfke kendimeydi zira aynı yollardan geçtim...
Narsisti cozdukten sonra farkına variyorsunuz her seyin:
Onun savaşının aslında sizinle değil kendisiyle olduğunu, kendi değerini yükseltmek için sizi degersizlestirme çabasını, manipülasyonlarini, kurban seçilmiş oldugunuzu,boşa harcanmış emeklerinizi,karşılığının hiçbir zaman olmayacağını ve hepsinden önemlisi günün sonunda aslında kendindeki eksikliğin sebebini bedeller ödeyerek öğrenildigini...
Narsis bir insandan kurtulma evresindeyken yön bulmama ışık tuttu bu kitap, kendinizden bir şeyler mutlaka bulacaksınız okurken.Altını çizdiğim çok satir var bu kitapta hepsine "tecrübe" diyebilecegim.
Gülümseyerek bitirdim ilk kez bir kitabı kendi zaferimi kazanmış gibiydi; kitabın ismine cevap vererek kapattım kapağını ve dedim ki:
GİDECEGIM! :) Hakan MengüçGitmeli miyim Kalmalı mıyım