Ölümsüzlük mü, Sonsuz Gençlik mi?Roman-Edebiyat
Yüzyıllar boyunca insanlık tarihinde belki de en çok istenen şey ölümsüz olmaktır. Bu istek öyle çok içimize işledi ki, hikayelerimizde ölümsüz karakterler yaratmaya başladık.
Bir açıdan bakarsak aslında edebiyat ve mitolojide tamamen ölümsüz karakter yoktur. Mesela vampirler, uzun yıllar yaşayabilseler de kalplerine kazıkla ölürler. Mitolojilerde bile tanrıların ölümsüzlükleri sınırlandırılmıştır. Demek istediğim şu ki, din haricinde, tamamen ölümsüz bir varlığı hiç düşünmemişizdir, belki de düşünememişizdir. Ölüm her daim hayatımızın içindedir.
Ölümsüz olmanın dertlerini, sorunlarını biliriz aslında. Mesela en basitinden sevdiğimiz herkesin ölümüne şahit olacağız. Bu ve benzeri sebepler bize ölümsüzlüğün bir hediye mi yoksa lanet mi olduğunu sorgulatır.
İnsanlar genellikle ölümsüzlük istemez; aslında insanlar sonsuz gençlik ister. Bu kitapta da bu farkı görüyoruz. Bu ifade eksikliği ölümü artık bunaltıyor ve ertesi gün hiç kimse ölmüyor. Belki de kendilerini düzgün ifade etseler, "Ben sonsuza kadar genç kalmak istiyorum!" deseler, insanlar eflatun mektuplara kalmayacaktı.
Bu kitaptaki ilerleyişi çok mantıklı buluyorum. Birden ölüm gitse neler olacağı tıpatıp aynı. Önce sevinç, sonra pişmanlık. İnsanın ölme hakkının elinden alınması ne acı değil mi? Kitabın konusu insanların hayal ettiği ölümsüzlük (sonsuz gençlik) olsa olayların daha farklı gelişeceğine ve insanların ölüme o kadar da tepki vermeyeceklerine eminim.
Şahsen insanlar olarak ölümsüzlüğü veya sonsuz gençliği hak ettiğimizi ya da daha önemlisi bununla başa çıkabilecek düzeyde olduğumuzu düşünmüyorum. Bir hafta sonra öleceğini eflatun mektupla öğrenen bir insan neler hissediyorsa, sonsuz gençliğe sahip kişi de elbet bir müddet sonra aynı karamsarlığa düşecektir.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.