Kara dörtlemenin yazılan ilk ama okunması gereken son kitabı; Biz…
1984, Cesur Yeni Dünya, Fahrenheit 451 ve Mülksüzler gibi pek çok distopik temel eserin bu kitabın bir bölümünden oluşturulduğunu açıkça görüyoruz. Ki Ursula K. Le Guin yazara hayranlığını, ayrıca kitabın kurgusundan etkilendiğini her fırsatta dile getiriyor. George Orwell’ın da benzer bir beyanı var.
Roman 1920’de tamamlanmış, batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak biliniyor. Eser yasaklanması sebebiyle yazarının ülkesinde ancak 1988 yılında yayınlanma imkanı buluyor.
Kitabın hikayesini ana karakter olan D-503’ün günlüklerinden okuyoruz. Karanlık distopya olarak kabul edilen kitapta, kişisel hiçbir şey yok; duygu, alan hiçbir şey…
Var olan tek şey; Tek Devlet’tir. Bireyler Tek Devlet için, her bakımdan tek tip insan pozisyonunda, toplumun sıradan bir parçası haline gelerek, Biz’i oluşturur.
Yaratılan bu dünyada bireylerin kişiliği, karakteri yok, herkes cam duvarlar arkasında yaşıyor, aile kavramı yok, özgürlük mutsuzluk sebebi olarak görülüyor ve insanlar çok sıkı denetim altında tutuyor, Tek Devlet tarafından.
Kitapta her şeyin rakamlar ve matematiksel terimler üzerine kurulduğu; duyguların, hazların olmadığı bir dünya var. Etik ahlak yasalarının bile matematiğe bağlandığı bir sistem var. Benim gibi matematiği hiç sevmeyen, önceliği hisler olan insanları sıkabilir. Okurken uzun bir havuz problemini çözüyormuşum gibi hissettim. Zira kitapta neredeyse hiç betimleme yok. Bazı bölümlerini anlayabilmek için tekrar okudum.
Kurgusu çok iyi fakat anlaşılması zor bir kitap, bu yönüyle okuduysanız eğer Mülksüzler’e benziyor, ki Mülksüzler’in edebi dili daha anlaşılırdı.
Yazıldığı dönemi baz alırsak yazarın hayal gücüne, ileri görüşlülüğüne hayran olmamak mümkün değil. Toplumun makineleştirilmek istenmesini öngörüp böyle bir kurgu oluşturması takdir edilesi bir durum. Hükümetlerin oluşturmak istedikleri gelecek dünya düzenini, bu düzenin detaylarını çok iyi yazmış, karşılığında ağır bedeller ödese de…
Yevgeni İvanoviç Zamyatin, BİZ kitabı için önsözde şöyle der; Yalnızca yürümeyi, yalnızca uygun adım gidebilmeyi değil, uçmayı da bilenlere yazdım.
Distopya seven, sevmese de okuyan herkesin okuması gerekir, diye düşünüyorum.
“Hangi formül ifade edebilir ruhumda her şeyi silip süpüren, geride yalnızca onu bırakan kasırgaları?”
Bu alıntı ile başladığım kitabı, yine aynı alıntı ile bitiriyorum.
··
23 +1'leme
·1.857 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.