Selamlar, kitap tazecik bu gece bitti ve ben alıntılarıyla çizdiğim her sayfamın hakkını yorumda nasıl vereceğimi düşünerek birkaç kelam karalamak istiyorum. Keşke, adını çok sonradan verdikleri bir dergiyle de anacağım yaptığımız hataların gecikmiş çığlığı!
Keşke, Türkiye’nin 1940 lardan 1980 yıllarına uzanan Fikre ve Nedret (Sabia) isimli iki gencin, aşkının eğitim arzusunun ve öğretmenlik mesleğiyle yanıp tutuşan hayallerinin, ideolojilerinin, özgür düşüncelerinin aydınlık yüzü.. Köy Enstitüleri hakkında hiçbir bilgiye sahip değildim kitabı okumadan evvel ama şimdi bu kadar kısa sürmesine hayıflanmadım da değil. Keşke dilime pelesenk oldu bu romanda keşke hiç kapatılmasaydı. Anlatayım isterseniz Enstitü öyle bir oluşum ki oraya girenler ortaokul ve lise eğitimi ile öğretmen olabiliyordu. Eğitim sistemi bildiğimiz kültür derslerinin yanı sıra(Türkçe, tarih, coğrafya fizik) ziraat derslerini ve teknik derslerini de kapsıyordu. Hem tarla ziraati, arıcılık, sebzecilik bilgisine vakıf olunurken demircilik, kireçcilik duvarcılık gibi eğitimlerden faydalanılabiliniyordu. O dönem ki amaç eğitimlerden geçen gençlerin köylerine öğretmen olarak dönebilmesi ve köyündeki diğer insanlara okuma yazmayı öğreterek eğitimin ulaşamayacağı en ufak bir köy bucak da bırakmamaktı. Devamı gelseydi bu toplumun eğitim seviyesinin çıkacağı arşı varın siz hesaplayın şimdi!
Neyse, Fikret ve Nedret’e üzerinden filizlenen aşkın zamanla hiç hesapta olmayan bir takım olaylarla sekteye uğraması ve kitabın başında 1970 lerin sonlarında Fikret’in Ankara da bir hapishaneden yazdığı mektuplarla geçmişe dair bir yolculuğa çıkıyoruz. Fikret, bir kadının hayatını ve onurunu kurtarmak isterken aslında sevdiğinin kadının onuru kıracak ve romanda belki en çok keşke yi dile getirecekti... İsmini anmadığım kızı Sabia, avukat Tarık, Fatma abla ve tabii dostu Mehmet’inde birbirlerine geçen hayat hikayelerinden de bahsetmeyeceğim ama yer yer Türkiye’de dönen oyunları, çarkı kendi uydurduğu kılıfa göre yönlendirenleri, unutulan tüm tarihi ve siyasi olayları, eğitimdeki ilerlemeyi köreltmek için özellikle köylünün aklıyla oynayanları, ağalık sisteminin ardına sığınanları, toprağımızdaki zenginliği kurutanları, buna göz yumanları ve bizi dışa bağımlı hale getirenleri de unutmayacağım…
Daha da yazar mıydım evet ama merakınızı söndürmek istemem. Alın, okuyun, hediye edin ve okutun mutlaka!
Sema Soykan
Sema Soykan
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.