“Rüyaya dalarken ağzını şapırdatan çocukları çok severim. Bambaşka bir tat vardır damaklarında. Masum bir tat. Temiz bir tat. Tanımı yapılamayacak bir tat. Ölümden, ihanetten, hüzünden sıyrılmış, başıboş iddiasız bir tat…” (s. 72)
Çok tatlı oluyorlar ya, döverek sevesim geliyor. :D