(spoiler içerir)
Kitap gibi,yıllar içerisinde karakterler de birbirlerinde eksildiler. Yarım kalmışlık hissiyle bıraktı çekti gitti en sonunda kitap tıpkı karakterlere de yaşattığı gibi. Tamamlanamayan o eksik şeyin kapanmasını sayfalarca bekledim. Kapanmadı,kapanamazdı da zaten. Heraclitus diye bir filozof vardı felsefede ve onun “aynı nehirde iki kere yıkanılmaz” sözünü hatırlattı bana bu kitap. Yıkanılmaz çünkü ne sen aynı sensindir ne de nehir aynı nehirdir.İkinizden de çok şey alıp götürmüştür artık zaman. Eylem aynı olsa da hisler aynı olmaz. Çok derinlerde gizlenmiş o his bir anı olarak ılık ılık eser arada belki ama bir daha asla tam anlamıyla ısıtmaz, soğuktan donmaya yüz tutan hiçbir kalbi yarım kalmış hislerin ısıtamadığı gibi.