Uzun zamandır edinip okumak istediğim kitaplardan birisiydi " 
Sıfır Noktasındaki Kadın ". Sonunda bitirebildim bu çok övülen ve her yerde karşıma çıkan kitabı. Açıkçası kitap hakkında tam olarak ne düşündüğümü ben de bilmiyorum. Biraz da hastayım o yüzden düşüncelerimi toparlamakta biraz daha zorluk çekiyorum. Yine de deneyeceğim. Yavaştan başlayalım.
Yazarın önsözünden öğrendiğime göre, yaşanmış bir öyküymüş bu, zaten okurken ne kadar realist bir bakış açısıyla yazıldığını görüp hayrete düşüyorsunuz. Böyle bir kurgu yaratmak da kolay olmazdı muhtemelen.
Yazar önce kadın mahkumların durumunu incelemek için gittiği cezaevine, birkaç yıl sonra feminist ve aktivist tarzdaki, hükümete karşı çıkacak yazıları sebebiyle mahkum olarak giriyor. Ama cezaeviyle alakalı en çok aklında kalan ve onu en çok etkileyen şey, Firdevs isimli bu mahkumun hikayesi oluyor.
Doğduktan sonra inişler ve çıkışlar ve inişler ve sonra tekrar çıkışlar derken 'sıfır noktasındaki' bu kadının hikayesi çok etkiliyor yazarımızı ve bu eser ortaya çıkıyor.
Firdevs, çocukluk çağından itibaren karşılaştığı kadın, erkek herkesten kötülük görmüş, hiçbir zaman kendisiyle ilgilenilmesine zaman kalmamış, ailesinden asla destek görememiş bir kadın. Zaten insanın kendi ayakları üzerinde durması, bir yere kadar ailesi ona destek oluyorsa olabiliyor. Eğer ailen seni hiç umursamıyorsa sürekli yere düşerek öğreniyorsun zamanla. Biliyorum, yine öğreniyorsun nasıl olsa ancak daha çok morluklar kalıyor dizlerinde.
Bazı kısımlarda çok fazla tekrar bulunuyor. Bu kimilerinin hoşuna gidebilir ama
bu 'deja vu' hissinden ben pek hoşlanmadım. Sürekli 'Ben hangi kısımda okumuştum bunu?' diye sürekli düşünmek, hikayenin akıcılığını azaltıyor bence.
Açıkçası, feminist düşünceye sahip bir insan olarak kitapta biraz fazla dozda erkek düşmanlığı sezdim. Ancak bunun sadece baş kahramanımız Firdevs'in düşünceleri mi, yoksa yazar da aynı şekilde mi düşünüyor şuan bunu bilemiyorum. Bu düşünceler sadece karakterin düşünceleriyse normal olduğunu düşünüyorum, erkeklerden bu kadar acımasızca muameleye maruz kalıp fahişe olmak zorunda bırakılmış bir kadın olsaydım, muhtemelen ben de en az Firdevs kadar nefret ederdim erkeklerden. Ancak yazarın düşüncesiyse, tabii ki çağına ve bulunduğu ortama göre yine güçlü bir feminist sayılabilir ancak eğer modern feminizme bakmamız gerekiyorsa söylemiş olayım, feministlik bu değil. Feminist düşünce 'erkek düşmanlığı' değil aslında kitapta gösterildiği şekliyle. Biz sadece, cinsiyetimizden dolayı yapılan ayrımcılık azalsın ve mümkünse bitsin, erkeklerle eşit değerde olalım istiyoruz.
Hikaye genel olarak güzeldi, çok da güzel alıntılar yakaladım bence. Öykü de yaşanmış ve okuyucuya güzel yansıtılmış, okuyucuyu içine çeken ve üzen bir öykü. Ben gerçekten sevdim. Okumayı düşünen herkese tavsiye ederim.
Buraya kadar okuduysanız çok teşekkürler.
Sıfır Noktasındaki Kadın ". Sonunda bitirebildim bu çok övülen ve her yerde karşıma çıkan kitabı. Açıkçası kitap hakkında tam olarak ne düşündüğümü ben de bilmiyorum. Biraz da hastayım o yüzden düşüncelerimi toparlamakta biraz daha zorluk çekiyorum. Yine de deneyeceğim. Yavaştan başlayalım.
Yazarın önsözünden öğrendiğime göre, yaşanmış bir öyküymüş bu, zaten okurken ne kadar realist bir bakış açısıyla yazıldığını görüp hayrete düşüyorsunuz. Böyle bir kurgu yaratmak da kolay olmazdı muhtemelen.
Yazar önce kadın mahkumların durumunu incelemek için gittiği cezaevine, birkaç yıl sonra feminist ve aktivist tarzdaki, hükümete karşı çıkacak yazıları sebebiyle mahkum olarak giriyor. Ama cezaeviyle alakalı en çok aklında kalan ve onu en çok etkileyen şey, Firdevs isimli bu mahkumun hikayesi oluyor.
Doğduktan sonra inişler ve çıkışlar ve inişler ve sonra tekrar çıkışlar derken 'sıfır noktasındaki' bu kadının hikayesi çok etkiliyor yazarımızı ve bu eser ortaya çıkıyor.
Firdevs, çocukluk çağından itibaren karşılaştığı kadın, erkek herkesten kötülük görmüş, hiçbir zaman kendisiyle ilgilenilmesine zaman kalmamış, ailesinden asla destek görememiş bir kadın. Zaten insanın kendi ayakları üzerinde durması, bir yere kadar ailesi ona destek oluyorsa olabiliyor. Eğer ailen seni hiç umursamıyorsa sürekli yere düşerek öğreniyorsun zamanla. Biliyorum, yine öğreniyorsun nasıl olsa ancak daha çok morluklar kalıyor dizlerinde.
Bazı kısımlarda çok fazla tekrar bulunuyor. Bu kimilerinin hoşuna gidebilir ama
bu 'deja vu' hissinden ben pek hoşlanmadım. Sürekli 'Ben hangi kısımda okumuştum bunu?' diye sürekli düşünmek, hikayenin akıcılığını azaltıyor bence.
Açıkçası, feminist düşünceye sahip bir insan olarak kitapta biraz fazla dozda erkek düşmanlığı sezdim. Ancak bunun sadece baş kahramanımız Firdevs'in düşünceleri mi, yoksa yazar da aynı şekilde mi düşünüyor şuan bunu bilemiyorum. Bu düşünceler sadece karakterin düşünceleriyse normal olduğunu düşünüyorum, erkeklerden bu kadar acımasızca muameleye maruz kalıp fahişe olmak zorunda bırakılmış bir kadın olsaydım, muhtemelen ben de en az Firdevs kadar nefret ederdim erkeklerden. Ancak yazarın düşüncesiyse, tabii ki çağına ve bulunduğu ortama göre yine güçlü bir feminist sayılabilir ancak eğer modern feminizme bakmamız gerekiyorsa söylemiş olayım, feministlik bu değil. Feminist düşünce 'erkek düşmanlığı' değil aslında kitapta gösterildiği şekliyle. Biz sadece, cinsiyetimizden dolayı yapılan ayrımcılık azalsın ve mümkünse bitsin, erkeklerle eşit değerde olalım istiyoruz.
Hikaye genel olarak güzeldi, çok da güzel alıntılar yakaladım bence. Öykü de yaşanmış ve okuyucuya güzel yansıtılmış, okuyucuyu içine çeken ve üzen bir öykü. Ben gerçekten sevdim. Okumayı düşünen herkese tavsiye ederim.
Buraya kadar okuduysanız çok teşekkürler.
·
45 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
