"Zaman Makinesi" kitabı ile tanımış olduğum H.G.Wells'in "yazdığım en iyi roman " diye adlandırdığı eseri Tono-Bungay.Benim de keşke yazarı ilk bu kitapla tanısaydım, sonra zaman makinesini okusaydım dediğim , onun neden bulunduğu çağı beğenmediğini geçmişe ya da geleceğe gitmek istediğini şimdi daha net anlamamı sağlayan eseri...
Her derde deva olduğu iddia edilen ; içen için sağlık,güzellik ve kuvvet verdiği iddia edilen ama aslında hiçbir işe yaramayan Tono -Bungay sıvısını icat eden amcası ile ona şişe üreten George un hikayesi.Ama aslında bu kadar da değil, George un çocukluğundan yetişkinliğine kadar yaşadıkları, aşkları, başarıları, başarısızlıkları, sıradışı yolculukları ve bilime olan düşkünlüğü anlatılıyor.
Tono-Bungay için "ziyan" desem daha doğru olurdu diyor yazar.Ve bu eserinde aslında karakterler üzerinden , İngiltere'nin o dönemki durumunu anlatmayı amaçlamış.Aşırı bir yozlaşma ve muazzam bir şekilde fazla büyüme hastalığına yakalanarak alaşağa feodal bir düzen olarak tanımlıyor İngiltere'yi...
Aslında bilimkurgu kategorisinde olan bu esere salt bilimkurgu demek haksızlık olur.Yarı otobiyografik olmasının yanında toplumsal düzeni irdelemesi, ekonomik eşitsizlikleri eleştirmesi ve insanlığın potansiyelini sorgulaması söz konusu...
İnsan hayatta bir şeye tutulmalıydı, bir hakikate..George da bilime tutundu sonunda.Onu da şöyle tanımlıyor: "Bilim ,bu garip varoluş aşamasında arayıp da bulduğum tek hakikattir.Size kusmeyecek , sızı yanlış anlamayacak ya da küçük bir şey yüzünden sizi mukafatsiz bırakmayacaktır.Onu reklamla ya da gürültü patırtı ile değiştiremezsiniz ve bayagisizlikla bastiramazsiniz.Ona hizmet ettiğinde, insanın bütün yaşamında başka hiçbir şeyin olmayacağı kadar kalıcı şeyler avucunuzu içinde büyür. "
Çok severek okuduğum bir eserdi.Baştan sona merak uyandırıcı ve düşündürücü bir içeriği vardı.Ilk kez bu kadar uzun bir yorum yazdım ama TONO-BUNGAY buna değer...
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.