Yelpaze Mecmuası, "Hüzün Şarkıları", III.Edebiyat
Şiir benim için "aşktır" diyenlere...
Cemal Süreya, Özdemir Asaf, Nazım Hikmet Ran gibi isimleri seviyorsanız şayet, Ümit Yaşar Oğuzcan'ı tek solukta okuyacaksınız demektir.
Ümit Yaşar Oğuzcan, kendini şiire adamış bir adamdır. Hayatını araştırmanızı öneririm. Süreya ve Asaf gibi isimlerin kitaplarını bitirdikten sonra Ümit Yaşar Oğuzcan'ı araştırmaya başlamıştım. Tüm kitaplarını aldım ve "evet, hazırım." dedim. Aşka Dair Nesirler'i de soluksuz 4 günde bitirdim. Siz de benim gibi iki farklı kitabı aynı anda okuyorsanız şayet, bu kitap için aynı şeyi yapamayabilirsiniz.
Dilinin yalınlığı ve açıklığı çok başarılı. "Acaba şair burada ne demek istedi?" demiyorsunuz, yaşıyor ve hissediyorsunuz. Kitabın birkaç sayfasında hüngür hüngür ağladığımı söyleyebilirim... Bazen de Ümit Bey ile neşelendim, heyecanlandım. Tutkuyu, özlemi, acıyı, buhranı buram buram hissettim. Kitabın bazı sayfalarında notlar aldım, bende uyandırdığı duyguları, anıları, imgeleri veya anımsadığım şarkıları, filmleri yazdım. Özellikle 176. Sayfa bazı duygularıma tercüman oldu...
Yelpaze Mecmuası, "Hüzün Şarkıları", III. (s. 176)
Çaresizliğin en amansız olduğu yerdeyim şimdi, ilk defa sevmenin tarif edilmez korkuları içindeydim. Uykusuz gecelerin yorgun sabahlarında seni düşünüyor ve korkularla yine sana doğru koşuyorum. Hep aynı soru düşüncemde: Ya seversem?
O zaman neler olabileceğini düşünmek korkutuyor beni, ilk defa yenileceğimi anlıyorum. Karşımda kendinden emin gözlerin, dudakların, ellerin bunu söylüyor bana. Seni tanımadan geçen bütün yıllara lanet ediyorum. Önceleri hiç bilmediğim adını şimdi binlerce defa tekrarlıyor dudaklarım. Gün oluyor bir tablo seyredercesine mutlu heyecanlarla doluyorum karşında. Gün oluyor bir eski Yunan heykelinin ölümsüz güzelliğiyle büyütüyorsun beni. Gözlerin gözlerime takılınca güçsüzlüğüm aklıma geliyor, beni sevmediğin, sevmeyeceğin aklıma geliyor... O zamanlar öylesine yıkılıyorum ki, bilemezsin! İnsan nasıl gökyüzüne baktığı zaman bu sonsuz evren içinde küçük ve çaresiz bir yaratık olduğu nu anlarsa; güzelliğin de bana aynı şeyleri düşündürüyor.
Gün oluyor mavilerde, gün oluyor kırmızılarda, gün oluyor karalarda yaşıyorum seninle. Dudaklarından çıkan her kelime, suya bir taş atılmışçasına büyüyor içimde. Nereye gitsem kulaklarımda o yarı karanlık, çocuksu sesin.
Sonra kendine has kokun; o kokuların en çıldırtıcısı, en kahredicisi... Ve gözlerin; esmer bir akşam üstünün serin hüznünü getiren gözlerin...
...Kim bilir, belki karşılıklı bir oyun oynuyoruz seninle. Belki de aynı korkular içindeyiz, birbirimizden haberimiz yok.
Sevmek... Seni alabildiğine sevmek... Hiçbir şeyi umursamadan, bütün karanlıkları hiçe sayarak sevmek...
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.