Bu kitabı 64 günde bitirdim. Araya çok kitap aldım ama sürekli beni kendine çektiği için konudan kopmadım. İlk kitap 842 sayfa, punto bana göre karınca duası gibi şikayetçiyim. Ama bölünseydi kitap olmazdı, saçma sapan bir şey olurdu.
Şimdi #shantaram nedir diye size açıklama yapmayacağım ama çok derin bir anlamı olduğunu bilmelisiniz. Ve tahmin ettiğiniz üzere Hindistan'da geçiyor. Ve yazarın kendi hayat hikayesi. Kendi ülkesinde silahlı soygun yapıp yakalanıyor ve 19 yıla mahkum ediliyor. Ama hapishaneden kaçıyor, dostlarının yardımıyla sahte pasaportla Hindistan'a gidiyor. Beyaz bir adam bu ülkede en fazla ne yaşayabilir?
Okurken bile kokusunu hissedebileceğiniz pış kokulu gecekondu mahallesinde yaşıyor, hatta burada doktorluk bile yapıyor. Halk onu Linbaba olarak tanıyor. Köylerine gidiyor, bir Hintli gibi yıkanıyor ve yemek yiyor. Birkaç yerel dil öğreniyor ki bu insanları mutlu ediyor. Kısacası onlardan biri oluyor.
Mafya işlerine karışıyor, dünyanın belki de en korkunç hapishanesinde hayatta kalmaya çalışıyor. Adamın başına gelmeyen kalmıyor. Ben olsam nalet olsun gidip ülkemde yatar çıkarım derdim.
Yalnız bu kitap öylesine yazılmış değil. Linbaba, felsefecilerin kafa patlattığı şeyleri burada yaşayarak öğreniyor. Hem de din ve dil birliği olmayan bu ülkede. Üstelik herkesin saygı ve sevgisini kazanıyor. Ah tabi düşmanlık ve ihanet var. Bu ülkeyle ilgili tüm bildiklerimi unuttum ve bu kitabı okudum. Hiçkimse bu yazar kadar iyi anlatamazdı...
Bir romandan çok daha fazlası!
#artemisaşkına Epope, dehşet ve ibretle tavsiye eder!
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.