Ahmet Ümit’in okuduğum ikinci kitabı.Kırlangıç Çığlığı kitabında tanımıştım Nevzat Komser’ i. Yine bir koşuşturmacanın içersinde kendisine eşlik ettim. Polisiye roman olması nedeniyle sayfa sayısı fazla olsa da romanı akıcı bir hale getiriyor. Katili bulabilmek için sayfaları büyük bir iştahla çevirdim diyebilirim. Ama polisiye bir roman olmasının yanında İstanbul ile ilgili verdiği doyurucu bilgiler romanın dümenini adeta başka bir yöne kırmış. Katili merak ederken bir yandan da İstanbul’u doğduğum şehri hakkıyla yaşayıp yaşamadığımın hesaplaşmasını yaşadım. Bildiğim İstanbul’dan bilmediğim koca bir İstanbul’u çıkarttım her bir sayfayı çevirirken.
Şunu da söylemeden geçemeyeceğim katili henüz kitabı yarılarken bulmama rağmen yine de heyecanını hiç kaybettirmedi. Dolu dolu geçen dört günlük okuma serüvenimi heybemi epey doldurmuş olarak bitiyorum.