Peygamber Efendimiz, yukarıdaki dersinden sonra da gözyaşlarına hakim olamadı. Gözleri yaşla dolunca, "Göz yaş döker, kalp teessür duyar. Biz, Yüce Rabbimizin râzı olacağı sözden başkasını söylemeyiz buyurdu ve ilave etti: "Vallahi, ey İbrahim! Senin ayrılığın, bizi fazlasıyla mahzun etti!"
Bir erkek evlada doyamamanın hasretli gözyaşlarını akıtan Efendimiz, daha sonra karşısındaki dağa bakarak, "Ey dağ! Eğer bendeki üzüntü sende olsaydı, muhakkak, yıkılmış, gitmiştin! Fakat biz, Allah'ın bize emrettiğini söyleriz: 'Înnâ lillah ve innâ ileyhi râciûn."
Sayfa 792