Şiirler; İsimli II
Ol/du Ol/an
Kanatlandı can kuşu, kafesi viran oldu,
Karardı birden ufuk, yaz günü boran oldu.
Döküldü üzerinden, yeryüzünün suları,
Gök delindi, yağmurlar yağmadan tufan oldu.
Son sahne sergilendi, nihayet buldu oyun,
Düştü siyah perdeler, gerçekler yalan oldu.
Yakalandı genç adam, çapulcu tuzağına,
Varlığından ziyade varlığı talan oldu.
Bozuldu ortaklıklar, hayat tüccarı ile,
Sonu olmayan ömür, dünyaya kurban oldu.
Temelinden çöktü ev, duman sardı her yanı,
Uzakta zannedilen öz yurdu zindan oldu.
Eş-dost geride kaldı, ahbaplar yılan oldu,
Göründü asıl vatan, sonunda olan oldu.
Ankara, 2009 (2017, Ağustos)
·
2 Gösterim
1 Yorum
Belki de en hayran kaldığım şiiriniz... Kaleminiz hiç kırılmasın inşallah.
Böylesine kıymetli ifadeler bizi şımartmaktan ziyâde... daha iyisini yapmaya itiyor... Eksik olmayın hiç bir zaman... Teşekkür ediyorum cân-ı gönülden (Gamze Hanım...)
1 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.