Osho'yla tanıştım nihayet bu kitabıyla. Tanıştım da ne oldu? Birçok şey kazandım diyebilirim. Ve kendimden çok başkalarının okumasını arzu ettim okurken. Ego'yu bırakmak, makineleşmeyi bırakmak, (sürekli olan ve) insana kendini unutturan aktiviteyi bırakmak, kainatla bir olmak, kenini maneviyata açmak, yine çocuk olmak, yaratıcı olmak gibi çok güzel başlıklar işleniyor.
Kitabın okunuşu (en azından bu almanca baskısı) kolay, dili hafif, sayfa sayısı az ve hemen hemen her sayfada altı çizilecek yerler büyük yazıyla tekar edilerek kitap şişirilmiş, dolayısıyla 100 sayfadan az. Osho'nun Budha, Lao Tse, İsa, Muhammed ve hatta Yunan Zorba'dan bile örnekler vermesi, hepsinden iyi bulduğu alıp, kötü bulduğunu bırakması ve kendince (yeni bir peygambervari) hepsinden yeni bir mesaj ile gelmesi, okunması ilginç bir durumdu. Ona göre Budha aydınlandığı gibi kendisi de aydınlanmış ve herkes aydınlana bilir. Dinler eskimiş ve kokuyor, insanların ayaklarında ve zihinlerinde pranga.
Bunlar en azından herkes tarafindan dinlenmesi ve düşünmesi gereken şeyler. Ama Osho bunların altını doldurmaya çalışırken çok genelleyici bir dil kullanıyor, tüm siyasetçiler sahtekardır, katildir gibi. Bundan pek hoşlanmadım. Üstelik kitabın sonunda kendisine sorulmuş olan dört soru ve onlara verdiği cevaplar da yer almış. Bu cevaplardan kullandığı dil de pek hoş değil. Ben onu mu dedim, sen beni anlamamışsın gibi azarlayıcı bir üstmakam tavrı gordum. Kitabın kendi konuşmalarından derlenmiş olması da hoşuma gitmedi, bu tür kitapları sevmiyorum.
Yine de okumaya ve düşünmeye değer bir kitap ve yazar bence. Tanışmak için gayet uygun bir kitaptı. Bir çok hikaye anlatılıyor kitapta, dolayısıyla okunması da gayet kolay.
İlgililerine tavsiye ederim.
Kitapla kalın...
·
2 +1'leme
·864 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Kanlı Çayırlar" belgeselini izleyince Osho hakkındaki tüm olumlu düşünceleriniz sarsılacak ne yazık ki 😇
