Gökyüzünde uçuşan kelebek misali, yüreğim öyle kederli ki, gelsen yanıma.
Bir kelebek misali, dokunsan ruhuma,
Dokunduğun yerden yeşillense yaşamaktan vazgeçmiş dallar.
Kanatlarını ufka açmış kelebek gibi gelsen konsan umuduma,
Mavisiyle siyahı ile tozlarını eksen tuvalime.
Bir ressamın ahenkle dönen fırçasındaki ilham olsan,
Da Vinci’nin sanat galerisi gibi işlesen ruhuma.
Pastelinden guajına tüm boyaları alsan yanına,
Ve umutlar çizsen siyah duvarlarıma.
Bir kelebek gibi süzülerek girsen penceremden,
Odamın misafiri olsan.
Güneş görmemiş günlerimi renklendirsen,
Afrika’ya su getirmiş bir bulutun kucağında,
Gökyüzüne mavi gözlerini dikip bakan,
O siyahî çocuğun gözleriyle baksam sana, doya doya.
Bir kelebeğin ömrünü daha çalsam,
Kelebekler vadisinden hayat toplasam zarif kanatlarına,
Üfleyen rüzgâra inat,
Kelebek etkisi ile rüzgâra ters adımlar atsam.
Gökyüzüne saldığım umutlarımı toplasam,
Yere düşen yağmur damlasına rahmet diyerek.
Tırtıldan bozma bir kozanın eşiğinde,
Mucizeye benzer bir doğumu izlesem,
Yaratılışından içime sen sızan nehirler büyütsem,
Dokunduğunda ruhuma, yeni bir ben büyütsem içimde,
Annemin ilk heyecanı gibi
Babamın ilk telaşı...
İçimde umuttan sesler korosu şarkılar söylese,
Hiç bu kadar güzel sevmeyi bilmezdim ben önceleri
Kelebek gibi gelsen, yeniden öğrensem,
Doğmayı ve büyümeyi… 
Ahmet Taş 
Nabzım
Ahmet Taş Nabzım11 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Hiç bu kadar güzel sevmeyi bilmezdim ben önceleri. Kelebek gibi gelsen,yeniden öğrensem doğmayı ve büyümeyi..." Şiir yazmak da okumak da ayrı bir sanat bence. Ve ben şu anda son derece başarılı bir sanatçının kaleminden dökülen bir sanat eseri ile karşı karşıyayım. 👏👏👏👏👏👏👏👏🌾🌾🌾🌾
Reklam
