Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Albert Camus’ün “Yabancı” kitabı ile geldim. Bu kitapla bir arkadaşım tavsiyesi ile üniversite son sınıfta tanıştım ve okudum. İkinci kez okulumuzdaki öğretmen arkadaşlarla aralık ayı içinde değerlendirmek için tekrar okudum.
Kitabı ilk okuduğumda çok etkilenmiştim. İkinci kez okuduğumda da aynı şekilde çok etkilendim. Kitap etkililiğini kaçıncı kez okursak okuyalım kaybetmiyor.
Kitap, duyguları tabiri caizse alınmış olan bir adamın hayatında, normal insanların başına gelecek olsa hayatları zindan olacak olaylara karşı göstermiş olduğu boşvermişliği, duygusuzluğu, umursamazlığı -artık hangi kelime daha uygun bilemiyorum ama işte onu - anlatıyor. Mesela bir gün bir haber alıyorsunuz. Yakınlarınızdan biri vefat etmiş ve siz hiç tepki vermiyorsunuz. Veremiyorsunuz. Detaylarda boğuluyorsunuz. Tek aklınıza gelen şimdi patrondan izin almak olacak gibi şeyler. Sizden tepki beklenildiğinin farkıdasınız ama yine de onların beklentilerini karşılayamıyorsunuz. Bu gerçekten mümkün mü ? Yada bir gün sahilde yürüyüş yaparken yakıcı bir güneşin, gözünüzü almasıyla hissettiğiniz rahatsızlık sonucunda daha önce tartıştığınız birisinin üzerine bir şarjör mermiyi boşaltabiliyorsunuz. Mahkemede herkes sizden pişmanlıklarınızı ifade etmesini beklerken siz maalesef pişman olmadığınızı, pişmanlık hissedemediğinizi, yada pişmanlığın nasıl bir şey olduğunu kendinizden başkasına itiraf edemiyorsunuz.
Temel ihtiyaçlar çizgisinde yaşayan bu adam (yeme içme,barınma,cinsellik) yakının toprağa verdiğinde sadece yorulduğu için uyma gereksinimi düşünüyor. Yani fiziksel ihtiyaçlarından başka hiçbir şeyi beslemiyor. Nerede bu adamın duyguları ? Camus bize bütün duygularından arındırılmış,duygusuz bir insanın nasıl olacağını mı anlatmak istiyor. Yada duygusuz hiçbir şey olamayacağını en ufak bir hareketin,eylemin temelinin duygu olacağını mı göstermek istiyor ? Camus’un ne anlatmak istediğini sizlere bırakırken benim görüşüm şu şekilde, yaptığımız her eylemin, eylemsizliğin düşüncenin,hareketin duygularımızın etkisiyle oluştuğunu düşünüyorum. İster korku,ister mutluluk,ister endişe artık her neyse.. Bunu bir düşünün..
Bu kitabı okumayan kalmasın. Şiddetle tavsiye ederim. Herkese iyi okumalar..
·
235 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.