"Her günü pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, hatta siyaset tartışmaya devam ederek nasıl atlatıyorlar? Bu kadar katı egoist olabilirler mi? İşlerin böyle olması gerektiğinden o kadar eminler ki kendilerinden bir kez bile şüphe duymuyorlar mı? Eğer öyleyse, sanırım katlanmak daha kolay olabilir."
Hayatına intiharlar sığdıran ve hayatını utanç dolu ilan eden asıl ismiyle Şuci Tsuşima, yazar ismiyle Osamu Dazai İnsanlığımı Yitirken kitabında kendi hayatıyla paralel bir hikayeyi Yozo karakteri üzerinden anlatıyor. Küçüklükten başlayarak insanları anlamadığı için ve onlara karşı nasıl davranmasını çözemediği için, topluma adapte olamadığı için kendine bir savunma sistemi olarak herkesi güldürme eğlendirmeyi seçiyor ve "soytarı" maskesini takınıyor.
Kitabı okurken aklıma bir Japon sözü geldi. İnsanların üç yüzü olduğu söylenir. Birincisi dışarıda iş yerinde sosyal hayatta insanlara gösterdiği yüzü. İkincisi eş dost akraba tanıdıklara gösterdiği yüzü ve üçüncüsü kimseye göstermediği gizli bir yüzü. Yozo da yani yazarımız Ozuma Dazai de dışarıda soytarı yüzünü kullanırken aslında içten içe çaresiz ne yapacağını bilmeyen bir insan olarak hayatına devam ediyor. Eğlenmeye gelince eğleniyor, içki içiyor kadınlarla beraber oluyor, arkadaşıyla geziyor fakat içinde ne var, içinde neler oluyor? Hayatta bir amacı var mı? Hayata nasıl tutunuyor? İnsanları eğlendiren Yozo kendi içinde neler yaşıyor?
Kitaba başlarken çok beklenti içinde değildim fakat kitaba yapılan övgüleri de duymuştum. Karanlık, kasvetli bir kitap olarak biliniyor daha çok. Ama bana o hissiyatı yeterince veremedi kitap. Belki Huzursuzluğun Kitabı sonrası biraz bana düşük geldi kitabın özü. Pessoa ile benzer cümleler var kitapta ama ikisini kıyaslarsam çok gerilerde kalıyor İnsanlığımı Yitirirken. Karakterin korkak, pısırık yapısı da okurken sinirlendirdiği için çok tavsiye edemiyorum kitabı. Bazı bölümlerde baba sevgisi ve ilgisinin eksikliği buna sebep olmuş olabilir diye düşündüm. Fakat yazar o bölümlerin üzerinde de çok durmamış. Bu kitaba karşı nötr olmayı tercih ediyorum.
·
243 Gösterim
1 Yorum
“Önden bakıldığında gülüyor ve insanları güldürüyor olsa da aslında böylesine melankolik bir kalbi barındırıyordum. Yapacak bir şeyin olmadığını bildiğim için gizlice bunu kabul etmiştim.”
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.