Uyuyan Adam 
Georges Perec Uyuduğunun farkında olmayan insan sürüsü içinde,uyanamayan nobran Perec!Yine yaptın yapacağını. Bu kitabını Bozkırkurdu ve Sessiz ev’in ardından okumanın tarifsiz mutluluğu içindeyim.Herkesin Perec’i kendine;ama benimki önce kendine,sonra diğer insanlara üstten bakan,okuyup etkilendiği yazarların eserlerinin üstüne (sanki eksik/gediklerini tamamlamaya)hak gören nobran Yahudim.ne de güzel yapmış!Kayıtsızlığı ,kendine kerteriz yaptın da ne oldu.”ölmedin.Delirmedin.Dünya yerinden kıpırdamadı ve sen değişmedin.Kayıtsızlık seni farklı kılmadı.”Kendi biyografisinden ufak sızıntılar var ,önce kendini eziyor ama okuyanı ,hele de kaybolmaya ,yitmeye hazır beklemeye sabrı olmayan okurunu daha da çok.Ne istedin kendinde ve bizden:”zaman kaybetmek”mi?”yoksa;”bitkisel ve iptal edilmiş “bir yaşam mı?”çünkü işlevsellik değerlerin en kötüsü,en sinsisi,en tehlikelisidir” derken,bizlerle dalganı bir güzel geçtin mi?Yan odandaki kiracıya”belki bilmeden,sırt sırtasessiz bir yaşamdasen de ona aitsindir”demedin mi?hepimiz aynı labirentin içindeki çaresiz fareler ,değil myz?Seni bizden üstün kılan neydi?Sen demedin mi”insan ne harikulade bir buluş”Kitabın sonunda geldin oturdun yanıbaşıma ve kendine dedin ki:korkuyorum !”düş gören bir adam gibi konuşmaktan vazgeç !”belki sende anlamlandırma çabalarından vazgeçip,zamanın gerçek efendi olduğunu kabul eder gibi oldun .gel otur yanıma Usta,kalemine sağlık..
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.