Kayıp karmaşık olsun ya da olmasın, hepimiz kendi
zamanımızda ve kendimizce iyileşeceğiz. Hiç kimse bize, artık iyileşmiş olman gerekir ya da bu süreç çok hızlı gidiyor diyemez. Kaybın acısı daima kişiye özeldir. Yaşamaya devam ettiğimiz ve ona saplanıp kalmadığımız sürece iyileşiriz.
·
400 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ölenle ölünmüyor da yaşamak da çok zor geliyor. Hiç alakasız bir şekilde insan kendisinin neden hayatta olduğunu sorguluyor birden. Sanırım kaybettiği kişinin yanında olmak istemesinden kaynaklı bu sorgulama.
Fatma Nur Afşar
Gönderi Sahibi
Kesinlikle. Ölen anne babasının arkasından ölmek isteyen (yanlarında olmak isteyen) çok insan gördüm. O durumda yaşamanın anlamsız gelmesi çok normal. Bizi hayata bağlayan sevdiklerimiz sonuçta. Öyle insanlara çok büyük saygı duyuyorum acılarından dolayı. Yasın insanı büyütüp olgunlaştırdığı ortada olan bir gerçek ama sorsak insanlar bunu ister miydi, çoğunlukla hayır. İnsan sevdiğini hiçbir şeyle değişmek istemez ki. Ama bu da bir ders işte. Hayatta bize verilen (sevdiklerimiz dahil) hiçbir şey, hiçbir kimse kalıcı veya bize ait değil. Her şey geçici ve bunun değerini bilerek yaşayınca insan bir nebze iyi hissedebiliyor.