Nermin Yıldırım'ın Ev ve Dokunmadan kitaplarını okumuştum.Ev ile bu kitabı üst üste okuyunca bana konu tekrarı gibi geldi.Nermin hanımın anne yokluğu kavramını veyahut aile bağları zayıflığını tekrar tekrar işlemesi sanırım beni üst üste okumada yordu.O yüzden favorim hala Dokunmadan.
Romanın konusu karakterimiz Süreyya 'nin annesinden aldığı telefonla başlıyor.Yillarca görmediği annesini dinlerken hem Süreyya 'nın hemde annenin çapraz hikayesini dinliyoruz.Açıkçası Süreyya benim içselleştiremediğim bir karakter oldu.Yinede Nermin Yıldırım'ın ilk kitabı olduğunu düşünürsek şans verilebilir
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.