Kitabı dün bitirdim ve çok beğendim.Yeni yılın ilk okuması olarak seçmiştim.Kitap biter bitmez Mustafa Güzelgöz'ün trt röportajını da izledim, insan ne güzel insanlar var diyor kitap bittiğinde.
Kitabımız bir kütüphane memuru olan Mustafa amcanın Ürgüp'e gelen mübadele göçmeni bir ailenin torunu Dimitrosa yaşadıklarını anlatması üzerine ilerliyor.Mustafa amca kütüphanede insanların kitap okumaya gelmesini beklemeden yapabildiği herşeyi denemiş, yeri gelmiş köylere eşekle kitap taşımış, yeri gelmiş mektuplarla kitaplar istemiş.Ulasabildigi her çocuğa, kadına ulaşmaya çalışmış.Hatta yetmemiş köylüye ürününü nasıl degerlendirecegini göstermiş.Peki değeri bilinmiş mi?Onun yorumuda okuyunca sizin olsun.Lakin ben kitabı kapattığımda şunu hissettim yıllar geçmiş ama biz çok az ilerlemisiz o dönemden bu döneme.Mustafa amca gibiler çoğalsaydı böyle mi olurdu dedim.Olmazdı elbet...